moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

40 lat misji UNIFIL

To była trudna misja. Przez 17 lat nieśliśmy pomoc medyczną żołnierzom ONZ i miejscowej ludności. Usuwaliśmy także miny, budowaliśmy drogi i zabezpieczaliśmy logistycznie całą misję UNIFIL – mówi płk rez. Ryszard Keller, prezes bydgoskiego koła Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ, które zorganizowało konferencję naukową poświęconą libańskiej misji ONZ.

W marcu 1978 roku, w odpowiedzi na ataki terrorystyczne ze strony sił Organizacji Wyzwolenia Palestyny, Izrael zdecydował się najechać Liban. Celem operacji było zniszczenie baz arabskich bojowników i zapewnienie bezpieczeństwa na pograniczu obu państw. Okupacja południowego Libanu spotkała się z negatywną reakcją społeczności międzynarodowej, która zażądała od Izraela wycofania wojsk. Decyzją Organizacji Narodów Zjednoczonych w miejsce konfliktu wysłane zostały oddziały „Błękitnych Hełmów”, które miały pilnować przestrzegania zawieszenia broni i ewakuacji sił izraelskich. W ten sposób rozpoczęła się najdłuższa w historii misja ONZ, która trwa do dzisiaj.

UNIFIL – czyli Tymczasowe Siły Zbrojne ONZ w Libanie (United Nations Interim Force in Lebanon) zostały utworzone 19 marca 1978 roku na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 425 i 426. Polska przez długi czas nie brała w niej udziału. Dopiero w 1992 roku, na prośbę sekretarza generalnego ONZ skierowaną do polskiego rządu, zapadła decyzja o wysłaniu na Bliski Wschód stuosobowej kompanii medycznej (szpital polowy) w miejsce wycofujących się wojskowych lekarzy z Norwegii i Szwecji.

– Zadań nam na pewno nie brakowało, bo pomocy wymagali zarówno poszkodowani żołnierze ONZ, jak i miejscowa ludność narażona na wybuchy min i niewypałów. Nasi medycy swój prawdziwy bojowy chrzest przeszli w 1993 roku, rok po rozpoczęciu misji, kiedy to Izrael przeprowadził ataki rakietowe na południe Libanu. Było bardzo dużo ofiar – wspominał płk rez. Ryszard Keller, prezes bydgoskiego koła Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ.

Po dwóch latach działania wojskowych medyków, delegowanych przede wszystkim z Pomorskiego Okręgu Wojskowego, któremu powierzono organizację kontyngentów, ONZ ponownie zwróciło się do polskiego rządu o pomoc. – Tym razem poproszono nas, abyśmy zastąpili szwedzkich żołnierzy. Nie tylko kompanię saperów, zajmujących się rozminowaniem i odbudową, ale również ich batalion logistyczny. To było spore wyzwanie, ponieważ kilkukrotnie podniosło liczebność całego PKW UNIFIL. Nasz batalion składał się bowiem z kompanii transportowej, zaopatrzenia i dowodzenia, i odpowiadał za przewóz ludzi, sprzętu i towarów dla całej misji ONZ – mówił dr Rafał Piotr Depczyński z Uniwersytetu Gdańskiego, który specjalizuje się w tematyce UNIFIL-u. Jego praca doktorska nosiła tytuł „Siły pokojowe ONZ wobec współczesnych konfliktów zbrojnych. Liban – studium jednego przypadku”.

Gen. bryg. rez. Stanisław Woźniak, który dowodził siłami UNIFIL-u w latach 1995–1997, pełniąc jednocześnie funkcję zastępcy sekretarza generalnego ONZ, podkreślał wysiłek Wojska Polskiego. W czasie 17 lat trwania misji (w 2009 roku Polska zakończyła swój udział w międzynarodowej operacji) wzięło w niej udział 11 tys. wojskowych. Siedmiu z nich zginęło. Ofiara ta, apelował generał, nie może zostać zapomniana, szczególnie przez ludzi w mundurach. – Naszym moralnym obowiązkiem jako weteranów, którzy byli naocznymi świadkami okropności współczesnych wojen, jest aktywne wspieranie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego – podkreślał.

Krzysztof Wilewski

autor zdjęć: Aleksander Rawski, Krzysztof Wilewski

dodaj komentarz

komentarze


Ramię w ramię z aliantami
 
Mundury w linii... produkcyjnej
Szpej na miarę potrzeb
Ocalały z transportu do Katynia
Na straży wschodniej flanki NATO
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Strażacy ruszają do akcji
Święto stołecznego garnizonu
25 lat w NATO – serwis specjalny
Operacja „Synteza”, czyli bomby nad Policami
Sprawa katyńska à la española
Wojna w świętym mieście, część druga
Koreańska firma planuje inwestycje w Polsce
Zmiany w dodatkach stażowych
V Korpus z nowym dowódcą
Front przy biurku
Wieczna pamięć ofiarom zbrodni katyńskiej!
Głos z katyńskich mogił
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
NATO on Northern Track
Sandhurst: końcowe odliczanie
Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
Odstraszanie i obrona
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Tusk i Szmyhal: Mamy wspólne wartości
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Żołnierze-sportowcy CWZS-u z medalami w trzech broniach
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Przygotowania czas zacząć
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
Kolejne FlyEle dla wojska
Optyka dla żołnierzy
Barwy walki
SOR w Legionowie
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Prawda o zbrodni katyńskiej
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Znamy zwycięzców „EkstraKLASY Wojskowej”
Bezpieczeństwo ważniejsze dla młodych niż rozrywka
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Zachować właściwą kolejność działań
WIM: nowoczesna klinika ginekologii otwarta
Kadisz za bohaterów
Wojna w świętym mieście, epilog
Rozpoznać, strzelić, zniknąć
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Szarża „Dragona”
Potężny atak rakietowy na Ukrainę
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Zbrodnia made in ZSRS
NATO na północnym szlaku
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
Marcin Gortat z wizytą u sojuszników
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Rakiety dla Jastrzębi
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Cyberprzestrzeń na pierwszej linii
Charge of Dragon
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO