moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Powtórki z Gruzji nie będzie

Putin zdecydował się na inwazję, bo przegrał batalię dyplomatyczną. Nie sądzę, żeby dążył do zajęcia całej Ukrainy. Niewykluczone, że chce zastraszyć Zachód, a potem wrócić do rozmów. Na swoich warunkach – podkreśla dr Tomasz Pawłuszko, analityk bezpieczeństwa międzynarodowego w Instytucie Sobieskiego.

Władimir Putin zagrał va banque. Dlaczego się na to zdecydował?

Dr Tomasz Pawłuszko: Moim zdaniem, zdecydował się na militarne rozwiązanie, bo przegrał konfrontację dyplomatyczną. Przez kilka ostatnich miesięcy Kreml występował wobec Zachodu z kolejnymi postulatami, a de facto żądaniami, które miały doprowadzić do zmiany w europejskim systemie bezpieczeństwa. Tymczasem Zachód pozostawał nieugięty. Kiedy więc nie udało się z silniejszym przeciwnikiem, uderzył w słabszego. Gdy kilkadziesiąt godzin temu rosyjskie oddziały weszły do Donbasu, można się było spodziewać kolejnego ruchu. Tym bardziej że, jak podkreślali komentatorzy, takie zakończenie sporu byłoby właściwie klęską Putina. Wkroczył na tereny, które wcześniej i tak już kontrolował...

Ale co może zyskać teraz? Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow właśnie ogłosił, że Rosja jest gotowa do negocjacji z władzami Ukrainy o demilitaryzacji i neutralności tego państwa, ale nie jest pewien, czy chce tego rząd w Kijowie...

Faktycznie nie jest to oferta dla Ukrainy, ale sygnał wysłany do przywódców zachodnich. Kreml liczy zapewne, że tak jak wcześniej wspierali politykę Zełenskiego, tak teraz będą go namawiać do rozważenia tej propozycji. Bo Zachód nie chce wojny w Europie. Konfrontacja zbrojna oznacza zawirowania na rynkach, problemy z ropą i gazem czy utratę wiarygodności przez niektórych zachodnioeuropejskich przywódców. Trudno jednak rozmawia się z pistoletem przystawionym do głowy.

Niewątpliwie Putin się spieszy. Chce wyjść ze swoją narracją, zanim jeszcze Amerykanie ogłoszą większość sankcji i zanim dziś wieczorem przedstawiciel Rosji będzie się musiał skonfrontować z członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ. Co może zyskać? Pewnie niewiele. Rosja nie jest w stanie wygrać gospodarczej konfrontacji z Zachodem. Na dłuższą metę nie obroni się przed skutkami sankcji. Może zająć część Ukrainy, ale już opanować całego jej terytorium pewnie nie będzie w stanie. To ogromny obszar. Zresztą widać, że sama inwazja chyba ma inny cel. Jest obliczona na zastraszenie prezydenta Zełenskiego, zmuszenie go do rezygnacji ze stanowiska, a w innym wariancie – do ustępstw. Proszę zwrócić uwagę, że rosyjska armia skupia się na wyprowadzaniu precyzyjnych uderzeń rakietowych i ataków lotniczych. Ataki lądowe nie przybrały jak dotąd bardzo dużych rozmiarów. Wojska napierają przede wszystkim od wschodu...

Ale są też blisko Kijowa.

To prawda, ale nie zakładam, by Rosjanie zdecydowali się na rozpoczęcie walk w trzymilionowym mieście. Takie starcie wymagałoby zaangażowania ogromnych ilości wojska i mogłoby się przerodzić w powtórkę ze Stalingradu. A na to, ze względów ekonomicznych, militarnych, wizerunkowych, Rosja nie może sobie pozwolić. Podejście pod Kijów wydaje się kolejnym elementem zastraszania, wywierania presji. Możemy jednak założyć próbę zamachu na prezydenta Ukrainy, puczu lub zapowiedzi powołania prorosyjskiego rządu uległego wobec Kremla, który zaprowadzi pokój.

Co może zrobić Ukraina?

Bronić się, zwiększać koszty ataku, nie dopuścić do poddania dużych miast, nie dać się otoczyć, lecz wykorzystywać przewagę informacyjną, jaką oferują zachodnie media. Ukraińcy muszą dostarczać na Zachód jak najwięcej wiadomości o zachowaniu Rosjan. Podtrzymywać zainteresowanie światowej opinii publicznej i niejako motywować do działania zachodnich przywódców.

A co może zrobić Zachód?

Sojusznicy już nie dostarczą Ukrainie dużo broni. Zachód powinien więc skupić się na sankcjach. Najpotężniejszą bronią byłoby oczywiście odcięcie Rosji od systemu SWIFT. Wtedy ani rosyjscy obywatele, ani firmy nie mogliby korzystać na przykład z transakcji przez bankowość elektroniczną. To tzw. rozwiązanie atomowe, choć z drugiej strony trzeba pamiętać, że zakazem podobnych transakcji objęty jest Iran, który sobie z tym jakoś radzi. Gdyby sankcje istotnie okazały się skrajnie surowe, Rosjanie musieliby liczyć na pomoc Chin. Pekin na razie kluczy. Rano wydał oświadczenie, które można streścić następująco: „prosimy obie strony, by nie przesadzały z konfrontacyjną polityką”. Chińczycy mogą zacierać ręce. Zyskali kolejny przyczynek do uzależniania od siebie Rosji. Bacznie też obserwują, jak daleko w udzielaniu wsparcia swoim europejskim sojusznikom posuną się Amerykanie. Bo to może dać odpowiedź na pytanie, czy Waszyngton będzie gotowy zaryzykować konflikt w obronie Tajwanu czy innych państw w Azji Południowo-Wschodniej.

Jak zatem może rozwinąć się sytuacja na wschodzie Europy? Czy Putin pójdzie dalej i bezpośrednio zagrozi na przykład państwom bałtyckim?

W tej chwili nie. Oczywiście możemy spodziewać się różnego rodzaju prowokacji: cyberataków, naruszania ich granic morskich czy przestrzeni powietrznej. Kreml może też wysuwać żądania, by wycofać z terytoriów państw bałtyckich taką czy inną infrastrukturę NATO. Ale do otwartej konfrontacji militarnej z Sojuszem Putin się nie posunie, bo to po prostu zbyt duże ryzyko. Powtórzyłbym też raz jeszcze hipotezę, którą postawiłem dwa miesiące temu. Głównym celem Putina może być w tej chwili nie tylko Ukraina, lecz także Białoruś. Eskalując napięcie, Putin wprowadził tam swoje wojska, odwrócił też od niej uwagę Zachodu. Kto wie, czy za pewien czas nie przepędzi nieobliczalnego w sumie Łukaszenki i nie odrze Białorusi z resztek niezależności. Uzyska to niewielkim nakładem sił, a w zamian znacząco przedłuży swoją granicę z NATO. Łukaszenki zaś nikt bronić nie będzie.

Ale co z samą Ukrainą?

Trudno przypuszczać, by Kreml powtórzył wariant gruziński i wstrzymał marsz swoich wojsk. Putin raczej nie zamierza okupować Ukrainy. On dąży do jej podporządkowania lub finlandyzacji. Potem pewnie pojawią się żądania terytorialne: w wariancie maksimum będzie chciał przekroić ją na pół i zagarnąć tak zwane Zadnieprze. Trzeba jednak pamiętać, że sytuacja jest niezwykle dynamiczna i może ulec zmianie już za kilka godzin.

Rozmawiał: Łukasz Zalesiński

autor zdjęć: Źródło: Instytut Sobieskiego

dodaj komentarz

komentarze


Pod skrzydłami Kormoranów
 
Lekkoatleci udanie zainaugurowali sezon
Wojna w świętym mieście, część trzecia
Ameryka daje wsparcie
Posłowie dyskutowali o WOT
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
W Rumunii powstanie największa europejska baza NATO
Więcej koreańskich wyrzutni dla wojska
Wojna w świętym mieście, część druga
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Strategiczna rywalizacja. Związek Sowiecki/ Rosja a NATO
Zachować właściwą kolejność działań
Kosiniak-Kamysz o zakupach koreańskiego uzbrojenia
Święto stołecznego garnizonu
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Morze Czarne pod rakietowym parasolem
Donald Tusk: Więcej akcji a mniej słów w sprawie bezpieczeństwa Europy
Tragiczne zdarzenie na służbie
Sandhurst: końcowe odliczanie
Charge of Dragon
W Brukseli o wsparciu dla Ukrainy
Zmiany w dodatkach stażowych
Kadisz za bohaterów
Operacja „Synteza”, czyli bomby nad Policami
Priorytety polityki zagranicznej Polski w 2024 roku
Ramię w ramię z aliantami
Sprawa katyńska à la española
Wytropić zagrożenie
Front przy biurku
Metoda małych kroków
Szybki marsz, trudny odwrót
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Gunner, nie runner
Rekordziści z WAT
Znamy zwycięzców „EkstraKLASY Wojskowej”
Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
Na straży wschodniej flanki NATO
Rozpoznać, strzelić, zniknąć
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
NATO zwiększy pomoc dla Ukrainy
Wojna w świętym mieście, epilog
Przełajowcy z Czarnej Dywizji najlepsi w crossie
Od maja znów można trenować z wojskiem!
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
NATO on Northern Track
Jakie wyzwania czekają wojskową służbę zdrowia?
Wojna w Ukrainie oczami medyków
Wojna na detale
Kolejne FlyEye dla wojska
Active shooter, czyli warsztaty w WCKMed
Aleksandra Mirosław – znów była najszybsza!
Ukraińscy żołnierze w ferworze nauki
Gen. Kukuła: Trwa przegląd procedur bezpieczeństwa dotyczących szkolenia
SOR w Legionowie
Puchar księżniczki Zofii dla żeglarza CWZS-u
25 lat w NATO – serwis specjalny
W Italii, za wolność waszą i naszą
Wojskowy bój o medale w czterech dyscyplinach
Więcej pieniędzy dla żołnierzy TSW
Wypadek na szkoleniu wojsk specjalnych
NATO na północnym szlaku
Czerwone maki: Monte Cassino na dużym ekranie
Szpej na miarę potrzeb

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO